Overgenomen uit het Eindhovens Dagblad

'De paus nam dirigeren meteen over'

door onze correspondent Geert van Elten. dinsdag 28 oktober 2008 | 02:46 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 28 oktober 2008 | 07:50

Zingen en dirigeren lopen als rode draad door het leven van Hans Kronenburg, maar ook bespeelde hij dertig jaar lang elke vrijdag de beiaard van de Sint Petruskerk in Boxtel. foto Jurriaan Balke

Zingen en dirigeren lopen als rode draad door het leven van Hans Kronenburg, maar ook bespeelde hij dertig jaar lang elke vrijdag de beiaard van de Sint Petruskerk in Boxtel.

foto Jurriaan Balke

EINDHOVEN - Na zestig jaar stopt Hans Kronenburg met de koorzang. Nou ja, in georganiseerd verband. Dat wil zeggen: in Nederland.

Op zijn 68e heeft hij het te druk om zich verplicht te voelen elke week repetities te leiden. Zaterdag neemt hij afscheid als dirigent van het Dietsch Vocaal Ensemble, met een uitvoering van het requiem van Joan Cererols, om drie uur in de Eindhovense Sint Catharinakerk.

Zoals veel Stratumse jongens heeft ook Hans Kronenburg zijn liefde voor het zingen te danken aan het Tivolikoor van pater Smulders. "Die had een groot gevoel voor het meerstemmig zingen", vertelt Kronenburg.

" En zeker ook voor theater. Stel je eens voor hoe dat voor een achtjarige was, mogen zingen in de Messe des morts van Campra, wat een barok! En we zongen in de Sint Pieter in Rome. Juist toen Paus Pius XII op zijn draagstoel werd binnengedragen, liet Smulders ons losbarsten. De paus draaide zich naar ons om en nam meteen het dirigeren over."

Die begeestering is de Eindhovenaar nooit meer kwijtgeraakt. Hij wilde graag in de muziek zijn brood verdienen, maar zijn ouders vonden dat hij een vak moest leren.

Al tijdens de studie aan de kweekschool dirigeerde hij als achttienjarige het koor van de Sint Gerarduskerk en korte tijd later nam hij het initiatief tot het vocaal dubbelkwartet Arti Vocali. Net als later bij het 'Dietsch' beleefde daar hij een groot plezier in de mogelijkheden om met acht geschoolde stemmen vrijwel hetzelfde te kunnen als een groot koor. Zingen en dirigeren lopen als rode draad door zijn leven, maar ook bespeelde hij dertig jaar lang elke vrijdag de beiaard van de Sint Petruskerk in Boxtel en volgt hij lessen om oude muziek te vertolken op trombone. Als dirigent en beiaardier is het nu genoeg geweest. Maar als Kronenburg met zijn vrouw in hun geliefde dorp Désaignes in de Franse Ardèche vertoeven, klimt hij zondags nog graag achter het kerkorgel.

"Ook mijn studie Italiaans en onze bezoeken aan mijn zoon in Zuid-Afrika beperken me te veel om in Eindhoven nog verplichtingen te hebben. Ik zou het ensemble te kort doen."

Maar het zingen laat hij niet los. Zo haalt hij jaarlijks Nederlandse zangers naar de Middeleeuwse dag in Désaignes en droomt hij om ooit nog eens opnieuw de ontroerende opera The Nightvisitors van Carlo Menotti te kunnen opvoeren.